Equine-assisted therapy

Equine-assisted therapy in de verpleegkundige behandeling van angst bij autisme

Soms schieten woorden tekort. Soms is voelen belangrijker dan praten, en vinden we troost en inzicht op onverwachte plekken — zoals naast een paard. In Nederland groeit de aandacht voor equitherapie: een bijzondere vorm van begeleiding waarin mens en paard elkaar ontmoeten in stilte, beweging en vertrouwen. Het is een therapievorm die zich niet richt op uitleggen met woorden, maar op ervaren met je hele wezen.

Steeds meer mensen die kampen met psychische klachten zoals PTSS, autisme, angst of overbelasting ervaren verlichting en groei door de kracht van deze therapie. Onderzoek vanuit onder andere de Universiteit Utrecht, Accare en Stichting Hephaistos laat zien dat cliënten in equitherapie soms gelijkwaardige of zelfs betere resultaten boeken dan in traditionele, verbale therapieën. Ze voelen zich gehoord, gezien, gedragen — zonder dat er iets gezegd hoeft te worden.

Hoewel equitherapie in Nederland nog niet volledig evidence-based is, wijzen praktijkervaringen en voorlopige onderzoeksresultaten uit dat deze vorm van therapie veelbelovend is. Vooral voor mensen bij wie reguliere therapieën onvoldoende aansluiting vinden, biedt equitherapie een liefdevol, lichaamsgericht en mensgericht alternatief. De eerste wetenschappelijke signalen zijn hoopvol en bevestigen wat velen in de praktijk al weten: heling kan beginnen in de nabijheid van een paard.

Hieronder vindt u een wetenschappelijk Nederlands onderzoek, lees met liefdevolle verwondering en wetenschappelijk wijsheid dit onderzoek.

“Equine-assisted therapy in de verpleegkundige behandeling van angst bij autisme”

Inleiding

Volwassenen met een autismespectrumstoornis (ASS) en comorbide angststoornissen hebben vaak beperkte behandelopties. Dit onderzoek onderzoekt de inzet van equine-assisted therapy (EAT) als aanvullende behandeling voor deze doelgroep.​

Samenvatting

Het onderzoek bespreekt de theoretische achtergrond van EAT en de mogelijke voordelen voor volwassenen met ASS en angst. Er wordt gekeken naar de interactie tussen mens en paard en hoe deze kan bijdragen aan het verminderen van angstsymptomen.​

Conclusie

Hoewel er nog beperkt wetenschappelijk bewijs is, suggereren praktijkervaringen dat EAT een waardevolle aanvulling kan zijn op bestaande behandelmethoden voor volwassenen met ASS en angst. Verdere empirische studies zijn nodig om de effectiviteit te bevestigen.​

Literatuurvermelding

Bloemendal, N. (2014). Equine-assisted therapy in de verpleegkundige behandeling van angst bij autisme. Praxis GGZ Verpleegkundig Specialist, 10, 10–15. https://ggzvs.nl/wp-content/uploads/2022/05/P14-bloemendal.pdf