Ik zit aan tafel en kijk naar jou foto

En schud maar weer eens van nee

Zo vaak in de afgelopen weken heb ik nee geschud met mijn hoofd

Ik ga terug naar mijn allereerste nacht

Helemaal alleen in ons bed

Verschrikt lag ik daar met mijn ogen wagenwijd open

Wat is er toch allemaal gebeurd?

Kan toch niet? Het kan niet waar zijn!

Uren geknuffeld met een lijf wat van jou bleek te zijn

Je was gewoon dood

En werd even later het huis uitgedragen

In een grijze auto met vlaggetjes

Reed je zomaar weg uit mijn bestaan

Die nacht verschrikt lag ik daar

Het was niet te bevatten

Geluiden in ons huis, een deur een wc die werd doorgetrokken

Vrienden en een kind waakte over mij

Mam slaap je al?

Heb ik me alles verbeeld?

Mijn dode man?

Mijn kind wat me zachtjes roept?

Nee, helaas het bleek geen nachtmerrie te zijn

Maar de kei harde waarheid, getekend door een alles overheersende pijn.

Inhoud