Een rozenkwarts in mijn vuist

Een rozenkwarts in mijn vuist

Leg ik op mijn hart

Omringd door kaarsen, knijp ik mijn ogen dicht

Een zachte stem wijst me de weg

Want Gerard het wordt tijd

We kunnen elkaar nog heel lang vast houden

Ik kan je nog steeds voelen en ruiken

Beknellen en stevig vast houden

Maar jij hebt recht op rust en ik op verlossing

Daar sta je dan “in het licht”

De stem naast mij vertelt dat je er niet meer bent

Je moet gaan naar het grote licht van vrede en rust

Jouw moeder is daar, daar is liefde.

En ik? Ik laat jou los schat.

Jij bent dood.

Ik gun mezelf een vrijer en lichter leven.

Ik roep naar je terwijl je weg loopt .

JIJ ZAL ALTIJD MIJN GROTE LIEFDE BLIJVEN .

ALTIJD !!! Ik weet dat! En jij weet dat!

Er vloeiden vele tranen

Maar als nu het beeld naar voren komt dat we elkaar vast houden .

Dan vervang ik dit beeld …… Jij die weg loopt naar het licht.

Het is goed zo schat.

IK HOU VAN JOU !!!!