Een rozenkwarts in mijn vuist
Een rozenkwarts in mijn vuist
Leg ik op mijn hart
Omringd door kaarsen, knijp ik mijn ogen dicht
Een zachte stem wijst me de weg
Want Gerard het wordt tijd
We kunnen elkaar nog heel lang vast houden
Ik kan je nog steeds voelen en ruiken
Beknellen en stevig vast houden
Maar jij hebt recht op rust en ik op verlossing
Daar sta je dan “in het licht”
De stem naast mij vertelt dat je er niet meer bent
Je moet gaan naar het grote licht van vrede en rust
Jouw moeder is daar, daar is liefde.
En ik? Ik laat jou los schat.
Jij bent dood.
Ik gun mezelf een vrijer en lichter leven.
Ik roep naar je terwijl je weg loopt .
JIJ ZAL ALTIJD MIJN GROTE LIEFDE BLIJVEN .
ALTIJD !!! Ik weet dat! En jij weet dat!
Er vloeiden vele tranen
Maar als nu het beeld naar voren komt dat we elkaar vast houden .
Dan vervang ik dit beeld …… Jij die weg loopt naar het licht.
Het is goed zo schat.
IK HOU VAN JOU !!!!